อาลัยชีวิต

คนใกล้ตัวใกล้ตายใจหายวาบ

ได้กำหราบตัวโลโภและโทสา

คนใกล้ตัวมาตายวายชีวา

อนิจจามีเท่านี้ที่แน่นอน

        อันร่างกายยาววาหนาเพียงคืบ

ใช้เพื่อสืบนุสนธิ์อนุสรณ์

ล้มแน่นิ่งตายทิ้งบนกองฟอน

ที่แน่นอนชั่วดีคอยตีตรา

       มีชีวิตรักกัน ชังกันบ้าง

บ้างแยกร้างวิวาทกันอนาถา

ครั้นสิ้นลมทับถมพสุธา

อนิจจาแคล้วคลาดนิราศไป

     ใช้ชีวิตชั่วดีมีไว้คิด

สิ่งถูกผิดตีตราไม่ไปไหน

ให้โลกเห็นเป็นประจักษ์ก่อนจากไป

ให้โลกได้รับรู้เป็นคู่มือ

      เป็นตำราให้โลกได้เรียนรู้

ได้เป็นครูสอนโลกให้นับถือ

เป็นมนุษย์ได้ที่ใจโลกระบือ

ได้นับถือเป็นเกียรติประวัติตน

      หลังตัวตายอย่าได้กลายไปเป็นผี

คนรุ่นหลังสดุุดีเพราะมีผล

โลกรับรู้ว่าเกิดมาได้เป็นคน

สร้างกุศลมากมายได้กำไร

         ตายไปแล้วอย่างไรไม่เป็นผี

มีความดีสร้างไว้ไม่ไปไหน

เป็นตัวอย่างของโลกขจรไกล

จะหาไหนเทียบได้ในธานี

        ทิ้งชื่อไว้ให้โลกได้จารึก

ให้รู้สึกระลึกได้ไม่ถอยหนี

คุณธรรมประจำโลกล้วนมากมี

ให้เป็นที่ประจักษ์ได้แจ้งใจ

       มีสติยั่งรู้ดำริชอบ

หมั่นประกอบกรรมดีไม่ไปไหน

โลกรอดได้เพราะมีธรรมประจำใจ

เอาไว้ใช้ประดับโลกให้คงทน

       หมั่นประกอบคุณธรรมประจำจิต

อย่าได้คิดไขว้เขวและสับสน

เพราะกรรมดีมีไว้ประดับตน

สร้างกุศลเถิดหนาสูงค่าเอย

                   หลวงตา 25/1/10